نشانههایی که بچهها به زبان نمیآورند
کودک و نوجوان همیشه نمیتواند بگوید «من مضطربم»؛ گاهی حتی خودش هم نمیداند چیزی که تجربه میکند اضطراب است.
در این بخش یاد میگیریم اضطراب پنهان چطور از مسیر بدن، خواب، رفتار و تمرکز خودش را نشان میدهد.
دلدرد، سردرد، تهوع، تنگی نفس، تیک، لکنت، بدخوابی یا تغییرات ناگهانی در رفتار، میتوانند نشانههایی باشند که نیاز به توجه دارند.
گاهی اضطراب به شکل زودرنجی، چسبیدن به والدین، گوشهگیری، افت تمرکز، بیحوصلگی یا حتی ناتوانی در تصمیمگیری خودش را نشان میدهد.
در این درسگفتار درباره چرخه معیوب اضطراب هم صحبت میکنیم؛ جایی که یک علامت جسمی یا رفتاری، خودش دوباره اضطراب کودک را بیشتر میکند.
هدف این بخش این است که والدین نشانهها را دقیقتر ببینند؛ نه آنها را بیاهمیت بدانند، نه با وحشت و واکنش عجولانه اضطراب کودک را تشدید کنند.
برای ادامه مسیر، در بخش سوم یک قدم عمیقتر میرویم و میبینیم وقتی اضطراب طولانی میشود، بدن و ذهن کودک چطور در وضعیت آمادهباش میماند و آرامآرام فرسوده میشود.
