وقتی ظاهر زندگی آرام شده، ممکن است اضطراب بچهها هنوز تمام نشده باشد.
در این درسگفتار از جایی شروع میکنیم که خیلی از پدرها و مادرها ممکن است از آن غافل شوند:
اینکه نبودن صدای بمب، موشک یا حادثه مستقیم، همیشه به معنی آرام بودن ذهن و بدن کودک نیست.
بچهها اضطراب را مثل بزرگسالان توضیح نمیدهند؛ گاهی آن را با بدخوابی، دلدرد، چسبیدن به والدین، پرخاش، سکوت یا تغییر رفتار نشان میدهند.
در این بخش، با یک خودآزمون ساده بررسی میکنید که فرزندتان در هفتههای اخیر چقدر تحت فشار روانی بوده است.
بعد سراغ منابع پنهان اضطراب میرویم؛ ابهام، بیثباتی، نگرانی والدین، فشار اقتصادی و فضای جنگیای که حتی از بیرون خانه هم وارد ذهن بچهها میشود.
هدف این درس این است که قبل از هر راهکاری، اول یاد بگیریم اضطراب کودک و نوجوان را ببینیم؛ حتی وقتی خودش هنوز نمیتواند آن را به زبان بیاورد.
در درسگفتار دوم، دقیقتر سراغ همین نشانهها میرویم و میبینیم اضطراب پنهان در بدن، رفتار، خواب و تمرکز کودک و نوجوان چطور خودش را نشان میدهد.
