در بسیاری از جوامع، بهویژه در فرهنگ سنتی ایران، موضوع بکارت با ارزش زن و شایستگی او برای ازدواج گره خورده است. اما آیا این نگرش ریشه در واقعیت علمی و روانشناختی دارد؟ در این مقاله، سه باور رایج و نادرست درباره بکارت را بررسی میکنیم و نشان میدهیم چگونه این تصورات میتوانند به نابرابری، اضطراب و آسیبهای عاطفی در روابط منجر شوند.
پرسش: سلام دکتر عزیز، در مورد بکارت دختران در ایران طبق فرهنگ کشور ما، به نظر من که یک دختر کاملاً امروزی هستم و خودم هم روانشناسی خواندهام، اکثر مردان تمایل دارند همسرشان پرده بکارت داشته باشد. پس چه تفاوتی میان دختری که قبلاً رابطه جنسی داشته و زنی که بیوه است، وجود دارد؟ چرا اغلب مردان از ازدواج با زنان بیوه خودداری میکنند؟ من رابطه جنسی قبل از ازدواج را درست نمیدانم و حتی بسیاری از پسرهایی که در ایران شریک عاطفی خود را برای ازدواج انتخاب میکنند، فقط عشقبازی را مجاز میدانند. پس دختری که بنا به هر دلیلی بکارت ندارد، باید پرده بکارت خود را ترمیم کند.
پاسخ: ممنونم از شما، به نظر میرسد که سه باور ذهنی اشتباه پشت این سوال وجود دارد که میخواهم آنها را بررسی کنم:
۱. آیا مردان حق دارند، ولی زنان نه؟
شما میگویید که مردان تمایل دارند همسرشان باکره باشد، اما در مورد زنان چه؟ آیا زنان تمایل ندارند که همسرشان تجربه جنسی نداشته باشد؟ چرا این سوال مطرح نمیشود؟ این تفکر که مردان مجاز به تجربه جنسی هستند ولی زنان نه، یک باور سنتی و ریشهدار است که باعث نابرابری جنسیتی در ازدواج میشود. دخترانی که با این پیشفرض وارد زندگی مشترک میشوند که «همسرم حقهایی دارد که من ندارم»، در خطر نابرابری در رابطه و ظلمهای نادیدهشده قرار دارند.
اگر مردی انتظار دارد همسرش بکارت داشته باشد، باید خودش هم همین شرط را بپذیرد. آیا این شرط برای مردان هم وجود دارد؟
۲. آیا ارزش زن فقط به پرده بکارت اوست؟
شما پرسیدهاید که چه تفاوتی بین دختر و زن بیوه وجود دارد. تفاوتهای زیادی وجود دارد! یک زن که ازدواج کرده، پختهتر، آگاهتر و با تجربهتر است، اما متأسفانه در جامعه، تمرکز اصلی بر پرده بکارت اوست، نه بر شخصیت و مهارتهای او در زندگی مشترک.
این باور سنتی که ارزش زن وابسته به پرده بکارت اوست، او را به یک کالا تبدیل میکند که "دستنخورده بودنش" مهمتر از تجربه و بلوغ اوست. این طرز تفکر باعث میشود که زنان بیوه یا کسانی که رابطه جنسی داشتهاند، کمارزش تلقی شوند، در حالی که مردان هرگز تحت چنین قضاوتی قرار نمیگیرند.
۳. آیا رابطه جنسی فقط به معنای دخول است؟
شما اشاره کردهاید که فقط عشقبازی را مجاز میدانید و دخول را نادرست میدانید. این تفکر ناشی از باور اشتباه دیگری است: "رابطه جنسی یعنی دخول". بسیاری از افراد تصور میکنند که اگر دخول اتفاق نیفتد، فرد همچنان باکره محسوب میشود، به همین دلیل برخی حتی رابطه مقعدی را جزو رابطه جنسی حساب نمیکنند!
نتیجه این طرز تفکر چیست؟
بسیاری از دختران تمام انواع رابطه را تجربه میکنند، بهجز دخول از واژن، و همچنان خود را "باکره" میدانند.
برخی از مردان سنتی، تنها به دنبال چند قطره خون در شب زفاف هستند و اگر پرده بکارت از نوعی باشد که خونریزی نداشته باشد، زن را متهم به بیعفتی میکنند.
این باورها باعث اختلالات جنسی در مردان و زنان میشود، زیرا مردانی که رابطه را فقط در دخول میبینند، در درک و لذتبردن از سایر جنبههای رابطه زناشویی دچار مشکل خواهند شد.
واقعیت علمی این است که زنان برای لذتبردن از رابطه جنسی، بیشتر از تحریک کلیتوریس لذت میبرند تا از دخول واژنی. اما باورهای سنتی باعث شده است که بسیاری از زنان تصور کنند که مشکل دارند و بیمار هستند.
حقیقت شب زفاف و باور اشتباه درباره بکارت
یکی از بزرگترین افسانههای رایج درباره بکارت این است که مردان در اولین رابطه جنسی با یک دختر باکره، لذت عجیبی را تجربه میکنند. اما در واقعیت، این اتفاق اغلب همراه با اضطراب، ترس و حتی درد برای زن است. بسیاری از مردانی که این تجربه را داشتهاند، بعدها اعتراف کردهاند که این لحظه نهتنها لذتبخش نبوده، بلکه یکی از تلخترین خاطرات زندگیشان بوده است.
نکتههایی که بهتر است به خاطر بسپارید:
حقیقت این است که پرده بکارت، هیچ ارتباطی با شخصیت، ارزش و لیاقت یک زن برای ازدواج ندارد. رابطه جنسی سالم و رضایتبخش، بر پایه درک متقابل و رضایت دوطرفه شکل میگیرد، نه بر اساس معیارهای غیرعلمی و سنتی.
اگر به دنبال درک علمیتر از رابطه زناشویی هستید، بهتر است اطلاعات خود را از منابع معتبر و علمی دریافت کنید.
اگر این موضوع برایتان جالب بود، پیشنهاد میکنم این مطلب را هم بخوانید:
هزینه ترمیم بکارت چقدر است؟
